Do kosztorysu powykonawczego filmu <b>nie należy</b> przygotowywać danych dotyczących

Odpowiedź jest prawidłowa, bo kosztorys powykonawczy – zwany też rozliczeniowym – to dokumentacja finansowa, w której szczegółowo wykazuje się wszystkie rzeczywiste wydatki poniesione podczas realizacji filmu. Służy głównie do rozliczenia się z producentem, inwestorem czy instytucjami finansującymi. Zawiera się w nim wszystkie koszty poniesione w trakcie produkcji, jak wynagrodzenia ekipy technicznej i artystycznej, koszt materiałów filmowych (np. wywołania taśmy), wykonania efektów specjalnych czy innych usług związanych bezpośrednio z produkcją. Natomiast informacje o sposobach wykorzystania rekwizytów na planie nie są danymi finansowymi ani nie wpływają bezpośrednio na rozliczenia budżetowe. Takie rzeczy pojawiają się raczej w dokumentacji planu zdjęciowego, raportach dziennych czy harmonogramach scenograficznych, ale nie w kosztorysie. Z mojego doświadczenia wynika, że dobry kosztorys nie powinien być przeładowany informacjami nieistotnymi z punktu widzenia finansów, bo wtedy trudno się w nim połapać i łatwiej o pomyłki. Ważne, by skupiać się na konkretnych, wymiernych wydatkach, a nie na opisach organizacyjnych czy artystycznych. Takie podejście jest zgodne z praktyką większości polskich i zagranicznych produkcji – zawsze liczą się realne kwoty i dowody wydatków, nie to, jak ktoś kreatywnie użył rekwizytu. No i jeszcze jedno: przezroczystość finansowa to podstawa, dlatego warto oddzielać kwestie logistyczne od kosztorysowych!