Pliki HDR tworzy się w sytuacji, gdy

Pliki HDR (High Dynamic Range) są używane w sytuacjach, gdy rozpiętość tonalna motywu, czyli zakres od najciemniejszych do najjaśniejszych partii w obrazie, przekracza możliwości matrycy aparatu, czyli zakres, który jest w stanie uchwycić w jednym ujęciu. W praktyce oznacza to, że w sytuacji o dużym kontraście, jak np. widok na krajobraz z jasnym słońcem i ciemnym cieniem, standardowe zdjęcie może nie oddać detali w najjaśniejszych i najciemniejszych fragmentach. Zastosowanie techniki HDR polega na wykonaniu kilku zdjęć o różnych ustawieniach ekspozycji, a następnie ich połączeniu w jeden obraz, który efektywnie łączy detale z różnych zakresów tonalnych. Dzięki temu uzyskujemy zdjęcia, które lepiej odwzorowują rzeczywistość oraz mają bogatsze kolory i detale. W branży fotograficznej technika HDR stała się standardem w celu uzyskania lepszej jakości obrazu w trudnych warunkach oświetleniowych, co jest szczególnie przydatne w fotografii krajobrazowej, architektonicznej oraz w sytuacjach, gdzie kontrola nad światłem jest kluczowa.