Termotransfer można wykorzystać w celu wykonania nadruku na

Prawidłowo wskazana filiżanka dobrze pokazuje, o co chodzi w termotransferze. Ta technika polega na przeniesieniu nadruku z nośnika (najczęściej specjalnego papieru lub folii) na podłoże za pomocą temperatury i nacisku. W praktyce wykorzystuje się do tego prasę termiczną lub piec, który nagrzewa nadruk do określonej temperatury, tak żeby klej lub warstwa sublimacyjna związała się trwale z powierzchnią. Właśnie dlatego tak często stosuje się termotransfer do kubków i filiżanek – szczególnie tych z powłoką polimerową, przystosowaną do nadruków. Dzięki temu nadruki są odporne na mycie, działanie wody, a nawet na mycie w zmywarce, o ile użyje się odpowiednich materiałów. Moim zdaniem ważne jest zrozumienie, że w branży reklamowej i poligraficznej termotransfer to standard przy personalizacji gadżetów: filiżanek, kubków, talerzyków, ale też np. koszulek (tam wchodzi w grę folia flex/flock) czy czapek. Przy porcelanie i ceramice stosuje się albo klasyczny termotransfer, albo termotransfer sublimacyjny, gdzie barwnik w wysokiej temperaturze przechodzi w stan gazowy i wnika w powłokę poliestrową na powierzchni produktu. Dobre praktyki mówią jasno: trzeba dobrać odpowiedni rodzaj papieru transferowego i tuszu do typu podłoża. Inny materiał stosuje się do ceramiki, inny do tekstyliów. Kluczowe są też parametry: temperatura, czas i docisk. Na przykład przy filiżankach używa się specjalnych pras do kubków, które dopasowują się do kształtu naczynia. Jeśli te parametry są źle ustawione, nadruk może się ścierać, blaknąć albo wyjść nierówny. W profesjonalnym studiu DTP i w drukarniach gadżetów dba się też o odpowiednią rozdzielczość grafiki (zwykle min. 300 dpi), poprawne przygotowanie pliku i właściwy profil kolorystyczny, bo ceramika często „zjada” kontrast i trzeba to uwzględnić już na etapie projektu.