Które efekty cyfrowej obróbki ilustracji 1 są widoczne na ilustracjach 2 i 3?

Prawidłowo zostały rozpoznane dwa różne typy efektów: flara obiektywu na ilustracji 2 oraz rastrowanie półtonów na ilustracji 3. Flara obiektywu (lens flare) to charakterystyczny, mocno prześwietlony „błysk” lub zespół okręgów i refleksów, który pojawia się zwykle w miejscu silnego źródła światła. W programach typu Photoshop, GIMP czy Affinity Photo jest to gotowy filtr, który symuluje zachowanie światła w obiektywie – daje wrażenie, jakby kadr był fotografowany pod słońce lub przy bardzo mocnym reflektorze. Na ilustracji 2 widać właśnie taki sztucznie dodany, okrągły błysk z delikatnymi poświatami, który nie występuje na ilustracji 1. Z mojego doświadczenia ten efekt stosuje się w reklamie, fotografii lifestyle’owej, czasem w plakatach, żeby dodać „klimatu” i mocniejszego światła, ale w branżowych standardach zaleca się używać go oszczędnie, żeby nie wyglądał kiczowato. Drugi efekt, rastrowanie półtonów, dobrze widać na ilustracji 3 – obraz nie jest gładki, tylko zbudowany z regularnych kropek w różnych kolorach i wielkościach. To nawiązanie do klasycznego druku offsetowego i sitodruku, gdzie przejścia tonalne tworzy się właśnie przez siatkę punktów (raster). W cyfrowej obróbce często używa się filtrów typu „Color Halftone” lub „Halftone Pattern”, żeby nadać fotografii wygląd komiksu, starej gazety albo plakatu w stylu pop-art. Dobrą praktyką jest kontrola gęstości rastra (częstotliwości linii, np. lpi) oraz kąta ułożenia punktów, tak żeby nie powstawały niechciane wzory mory. W prepressie raster półtonowy jest podstawą przygotowania zdjęć do druku, natomiast w projektach kreatywnych wykorzystuje się go też świadomie jako efekt stylistyczny, dokładnie tak jak na ilustracji 3.