Norma cyfrowego zapisu dźwięku na płycie CD bazuje na kodowaniu o częstotliwości próbkowania oraz rozdzielczości wynoszącej odpowiednio

Standard cyfrowego zapisu dźwięku na płycie kompaktowej, znany jako CD Audio, opiera się na częstotliwości próbkowania 44,1 kHz oraz rozdzielczości 16 bitów na próbkę. Oznacza to, że dźwięk jest próbkowany 44 100 razy na sekundę, co zapewnia odpowiednią jakość dźwięku, mieszczącą się w zakresie słyszalnym dla ludzkiego ucha, wynoszącym od 20 Hz do 20 kHz. Rozdzielczość 16 bitów oznacza, że każda próbka dźwięku jest reprezentowana przez 65 536 możliwych wartości, co pozwala na uzyskanie szerokiego zakresu dynamiki i minimalizację zniekształceń. Ta konfiguracja stała się standardem w branży muzycznej i jest wykorzystywana w produkcji płyt CD, co czyni ją niezwykle istotną dla zachowania jakości dźwięku. W praktyce, zastosowanie tego standardu umożliwia odtwarzanie muzyki w wysokiej jakości na różnych urządzeniach audio, od prostych odtwarzaczy CD po zaawansowane systemy audiofilskie, co przyczynia się do powszechnej akceptacji tego formatu.