Technika montażu, w której kolejne cięcia eliminują fragmenty zaburzające ciągłość filmu to

Poprawnie wskazana technika to tematyczne dopasowanie akcji. Chodzi o taki montaż, w którym kolejne cięcia są podporządkowane logice zdarzeń i sensowi sceny, tak żeby widz miał wrażenie płynnej, naturalnej ciągłości. Montażysta usuwa ujęcia, które nie wnoszą nic do przebiegu akcji, zaburzają rytm lub powodują dezorientację, a zostawia tylko te fragmenty, które tematycznie i znaczeniowo się łączą. Dzięki temu przejścia między ujęciami są „niewidzialne”, czyli odbiorca skupia się na historii, a nie na samym cięciu. W praktyce wygląda to tak, że jeśli bohater wychodzi z pokoju w jednym ujęciu, to w następnym widzimy go już na korytarzu albo w kolejnym pomieszczeniu, bez zbędnych, rozpraszających przebitek. Ważne jest też utrzymanie zgodności kierunków ruchu, osi akcji, a także ciągłości światła i kompozycji kadru. W profesjonalnym montażu wideo – czy to w filmie fabularnym, reportażu, vlogu, czy reklamie – stosuje się zasady tzw. montażu ciągłego (continuity editing). Tematyczne dopasowanie akcji jest jednym z jego filarów: ujęcia łączy się na podstawie tego, co dzieje się w kadrze i o czym opowiada scena, a nie np. tylko według efektów wizualnych. Z mojego doświadczenia w projektach multimedialnych to właśnie takie logiczne, „fabularne” myślenie o cięciach najbardziej podnosi jakość gotowego materiału, bo film robi się klarowny, czytelny i po prostu przyjemny w odbiorze.