Dźwięk bezpośredni ze źródła dotrze do słuchacza oddalonego o 30 metrów w przybliżonym czasie

Czas dotarcia dźwięku na dystansie 30 metrów to około 90 ms i to wynika z prędkości rozchodzenia się dźwięku w powietrzu, która w standardowych warunkach (temperatura ok. 20°C, wilgotność umiarkowana) wynosi około 343 m/s. Prosty wzór: czas = droga / prędkość, czyli 30 m / 343 m/s ≈ 0,0875 s, co daje właśnie około 90 ms. Tę wartość często przyjmuje się w akustyce podczas projektowania dużych sal wykładowych czy koncertowych – taki czas opóźnienia jest jeszcze akceptowalny przez ludzkie ucho i nie powoduje odczucia echa. Czasami w praktyce scenicznej czy przy instalacjach nagłośnieniowych stosuje się opóźniacze (delay lines), żeby zsynchronizować dźwięk z systemów głośnikowych z dźwiękiem bezpośrednim – właśnie w oparciu o taką kalkulację. Moim zdaniem, świadomość tych opóźnień jest niesamowicie istotna dla każdego realizatora dźwięku, bo nawet minimalne przesunięcia czasowe mogą wpłynąć na jakość odbioru i komfort słuchaczy. W branży nagłośnieniowej i elektroakustycznej przyjmuje się więc, że czas opóźnienia w granicach 80-100 ms na takim dystansie jest jak najbardziej naturalny. Dobrze znać takie liczby na pamięć, bo często pojawiają się w praktyce zawodowej, choćby na etapie konfiguracji procesorów DSP czy oceny rozmieszczenia głośników.