Aby kompresor mógł spełnić funkcję de-essera, należy w jego obwód kluczujący włączyć sygnał poprzez

Korektor charakterystyki częstotliwościowej w torze kluczującym kompresora to absolutny klasyk jeśli chodzi o realizację funkcji de-essera. Tak się to po prostu robi w studiach nagraniowych i podczas miksowania wokali — nie ma tutaj wielkiej filozofii. W praktyce, za pomocą korektora podbijasz pasmo sybilantów (zwykle okolice 5–8 kHz) w sygnale kluczującym, czyli tym, który steruje działaniem kompresora. Ważne jest, że to nie wpływa na brzmienie samego sygnału audio, tylko na reakcję kompresora – tak, żeby kompresor reagował głównie na te „szeleszczące” dźwięki. Kompresor ścisza wtedy całość tylko w momencie pojawienia się nieprzyjemnych sybilantów, przez co efekt jest selektywny i bardzo naturalny. To podejście jest zgodne z profesjonalnymi workflowami, o czym zresztą mówią praktycznie wszystkie podręczniki do realizacji dźwięku i tutoriale w internecie. De-esser oparty o sidechain z korektorem to nie tylko wygodne, ale i elastyczne rozwiązanie, bo pozwala dopasować reakcję kompresora do konkretnego materiału. W sumie, moim zdaniem, to jedna z fajniejszych sztuczek mikserskich, która ratuje niejedno nagranie – przydaje się zwłaszcza przy dynamicznych, ostrych wokalach, gdzie klasyczny de-esser może nie wystarczyć. Dodatkowo, taki sposób pracy pozwala bardzo precyzyjnie ustawić próg działania kompresora – a to już krok w stronę naprawdę profesjonalnego miksu.