Którą z wymienionych technik mikrofonowych przedstawiono na rysunku?

Na tym schemacie przedstawiona jest technika mikrofonowa AB+M, czasami nazywana też AB z mikrofonem środkowym (M od „middle”). W praktyce polega to na rozmieszczeniu dwóch mikrofonów pojemnościowych (najczęściej o charakterystyce dookólnej) w układzie AB, czyli po bokach, aby uzyskać szeroką bazę stereo, oraz dodaniu mikrofonu centralnego (middle), który rejestruje sygnał bezpośrednio ze źródła dźwięku i najczęściej jest ustawiony na środku panoramy. To rozwiązanie świetnie sprawdza się w nagraniach zespołów akustycznych, orkiestr czy chórów, gdzie zależy nam na naturalnym oddaniu przestrzeni oraz szerokości stereo, ale jednocześnie chcemy zachować wyrazistość i obecność głównego źródła dźwięku. Moim zdaniem, dzięki temu połączeniu można uzyskać bardziej realistyczny i jednocześnie selektywny obraz dźwiękowy niż przy klasycznym AB. W branży muzycznej często spotyka się to przy nagraniach koncertów, gdzie dąży się do zbalansowania wrażeń przestrzennych z klarownością przekazu. Jeśli ktoś chce eksperymentować z różnym ustawieniem panoramy – właśnie AB+M daje spore pole do popisu. Warto pamiętać, że rozstaw mikrofonów AB wpływa na szerokość stereofonii, a mikrofon M pozwala na lepszą kontrolę środka miksu, co jest zgodne z uznanymi standardami w realizacji dźwięku przestrzennego.