W celu minimalizacji aliasingu podczas konwersji A/C sygnału fonicznego zawierającego częstotliwości składowe z pasma akustycznego 20 Hz – 20 kHz, wartość częstotliwości próbkowania powinna wynosić minimalnie

Prawidłowa odpowiedź to 40 kHz, bo wynika ona wprost z twierdzenia Nyquista-Shannona. Żeby uniknąć aliasingu, czyli nakładania się widm sygnału, sygnał musi być próbkowany z częstotliwością co najmniej dwukrotnie większą niż najwyższa częstotliwość składowa obecna w sygnale. W przypadku pasma akustycznego, gdzie górna granica to 20 kHz, minimalna teoretyczna częstotliwość próbkowania to 40 kHz. W rzeczywistości, np. w standardzie CD Audio, stosuje się nawet troszkę więcej, bo 44,1 kHz, żeby zachować margines bezpieczeństwa i pozwolić filtracji antyaliasingowej odciąć wszystko powyżej 20 kHz. Dzięki temu uzyskujemy czysty, nienaruszony dźwięk, bez brzydkiego wrażenia „przesterów” czy metalicznych artefaktów. Inżynierowie sprzętu audio zawsze zakładają ten bufor i projektują filtry dolnoprzepustowe na wejściu przetwornika A/C, żeby nie dopuścić wyższych częstotliwości. Moim zdaniem warto o tym pamiętać, bo jak ktoś chce profesjonalnie zajmować się techniką audio czy nagraniami, to taki detal robi dużą różnicę w jakości. Praktycznie, kiedy projektujesz system nagłośnieniowy, wiesz, że 40 kHz to absolutne minimum, żeby nie stracić żadnych szczegółów z górnego pasma.