Która z wymienionych wartości częstotliwości próbkowania wprowadza odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi próbkami dźwięku cyfrowego wynoszący 0,05 ms?

Dokładnie taka częstotliwość próbkowania – 20 kHz – daje odstęp czasowy między próbkami równy 0,05 ms. Wynika to z prostego przeliczenia: okres próbkowania to odwrotność częstotliwości (T = 1/f). Dla 20 kHz to 1/20000 = 0,00005 s, czyli właśnie 0,05 ms. To podstawowa sprawa w cyfrowym przetwarzaniu dźwięku: wiedzieć, jak często trzeba próbować sygnał, żeby zachować jego najważniejsze cechy. Przykładowo, jeśli nagrywasz dźwięki, które nie mają bardzo wysokich częstotliwości, to 20 kHz wystarczy z zapasem – taki odstęp próbkowania spokojnie uchwyci nawet tony przewyższające zakres słyszenia większości ludzi. W praktyce stosuje się wyższe częstotliwości (np. 44,1 kHz w CD audio), żeby uniknąć zniekształceń i mieć większą jakość, ale w zastosowaniach przemysłowych czy do analizy prostych sygnałów często używa się właśnie tej wartości. Moim zdaniem, znajomość takich zależności pomaga potem ogarnąć, czemu niektóre próbki brzmią gorzej albo zniekształcają dźwięk. Branżowe standardy, jak teoria Nyquista, mówią, żeby częstotliwość próbkowania była co najmniej dwa razy wyższa niż najwyższa częstotliwość sygnału – przy 20 kHz można więc zarejestrować sygnały do 10 kHz bez utraty informacji. To taka praktyczna podstawa, której nie da się pominąć, jeśli chcesz świadomie konfigurować systemy audio lub pomiarowe.