W technice mikrofonowej XY wykorzystuje się

Technika mikrofonowa XY faktycznie opiera się na użyciu dwóch jednakowych mikrofonów o charakterystyce kardioidalnej, ustawionych jak najbliżej siebie – kapsuły praktycznie się stykają, a osie mikrofonów przecinają się pod kątem 90° lub czasem 120°. Kluczowe w tej metodzie jest to, że oba mikrofony są identyczne i mają kardioidalną charakterystykę kierunkową, dzięki czemu uzyskujemy bardzo precyzyjne obrazowanie stereo bez problemów z przesunięciem fazowym, bo sygnały docierają do kapsuł z praktycznie tego samego punktu. Moim zdaniem to jedna z najprostszych i najczęściej wykorzystywanych technik stereo w małych studiach czy nagraniach na żywo. W praktyce wystarczy postawić dwa mikrofony, skrzyżować je i już – nie trzeba żadnych dodatkowych dekoderów czy skomplikowanego sprzętu. Często widuje się to podczas nagrań chórów, małych zespołów akustycznych czy nawet w niektórych podcastach, gdzie zależy nam na naturalnym odwzorowaniu panoramy dźwiękowej. Z mojego doświadczenia, jedną z największych zalet XY jest brak ryzyka „dziur” w środku obrazu stereo, co przy innych układach (np. AB) potrafi się zdarzyć. Technika ta jest uważana za standard branżowy – sam Sennheiser i Shure często w swoich materiałach edukacyjnych polecają ją początkującym. Warto pamiętać, że dla uzyskania naturalnego efektu najważniejsze są odpowiednie mikrofony i precyzyjne ustawienie kąta. Dobrze sprawdza się także przy nagrywaniu instrumentów perkusyjnych czy fortepianów.