Który z wymienionych typów wtyku przedstawiono na rysunku?

Na zdjęciu widzimy wtyk typu TRS, potocznie nazywany też jackiem stereo. Skrót TRS pochodzi od angielskich słów Tip-Ring-Sleeve, czyli końcówka-pierścień-obudowa – te trzy sekcje są czytelnie widoczne na metalowej części wtyczki. Stosuje się go najczęściej do przesyłania sygnałów audio, zarówno zbalansowanych (np. w profesjonalnych interfejsach) jak i niezbalansowanych stereo (np. słuchawki). Z mojego doświadczenia bardzo ważne jest, żeby wiedzieć, gdzie dokładnie używać TRS, a gdzie TS – klasyczna pomyłka prowadzi do okropnych brumów albo utraty jednej z kanałów dźwięku. TRS 6,3 mm to wręcz standard w studiach nagraniowych, spotkasz go w mikserach, interfejsach czy instrumentach klawiszowych. Producenci sprzętu zwracają uwagę na dobre ekranowanie tych kabli, bo łatwo łapią zakłócenia – to jeden z powodów, dla których w profesjonalnych instalacjach unika się tanich zamienników. Wtyk TRS jest zgodny z normami IEC 60603-11 oraz stosowany zgodnie z wieloma standardami branżowymi, np. AES czy EBU. Co ciekawe, ta rodzina złączy występuje też w miniaturowych wersjach – np. 3,5 mm, które masz pewnie w słuchawkach do telefonu. Jeśli chodzi o praktykę, to moim zdaniem umiejętność szybkiego rozpoznawania TRS po charakterystycznych dwóch czarnych pierścieniach jest absolutnie podstawowa w pracy z audio.