Którą technikę mikrofonową należy zastosować, aby podczas nagłośnienia kwartetu smyczkowego móc osobno kontrolować sygnał z każdego z instrumentów?

Technika MM, czyli mikrofonowanie multimic lub po prostu mikrofonowanie każdego źródła oddzielnie, to sprawdzony standard przy nagłośnieniu kwartetu smyczkowego, jeśli zależy nam na niezależnej kontroli nad każdym instrumentem. W praktyce oznacza to, że do każdego z instrumentów (skrzypce, altówka, wiolonczela, kontrabas lub drugi zestaw skrzypiec) stosuje się oddzielny mikrofon, najczęściej pojemnościowy, nieraz nawet bliskiego pola. Dzięki temu realizator może osobno regulować głośność, korekcję, efekty czy panoramę każdego instrumentu. To bardzo ważne szczególnie na scenie, gdzie czasem jeden instrument potrzebuje podbić się w miksie (np. w solówce), albo gdy sala jest trudna akustycznie i trzeba szybko reagować na sprzężenia. Co ciekawe, taka technika to też podstawa w studiach nagraniowych, bo umożliwia późniejszy miks z dużą swobodą, ale i podczas koncertów daje bezpieczeństwo oraz elastyczność. Moim zdaniem, dużo lepiej sprawdza się w tego typu zastosowaniach niż klasyczne techniki stereofoniczne, które bardziej nadają się do rejestracji całościowego brzmienia zespołu. Jeśli komuś zależy na precyzyjnym miksie i niezależności sygnałów – MM to absolutna podstawa.