Jaką nazwę nosi dokument zawierający „szkielet” fabuły filmu?

Drabinka scenariuszowa to jeden z tych dokumentów, bez których trudno sobie wyobrazić proces przygotowania filmu – szczególnie w profesjonalnych warunkach. Zawiera ona rozpisaną w punktach całą strukturę fabuły, od ogólnych zdarzeń aż po konkretne sceny. Moim zdaniem, to taki swoisty „szkielet”, na którym dopiero buduje się szczegóły – dialogi, opis miejsca akcji, przebieg wydarzeń. Praktycznie każda większa produkcja, czy to fabularna, czy dokumentalna, korzysta z drabinki, żeby zachować porządek w opowieści i nie pogubić się podczas dalszego rozpisywania scenariusza. W branży filmowej to jest taki etap, kiedy scenarzysta lub cały zespół twórczy może jeszcze łatwo wprowadzać zmiany w logice fabularnej – zanim przejdzie się do szczegółowego scenariusza. Często spotyka się sytuację, gdzie na warsztatach filmowych prowadzący wymaga najpierw dobrze przemyślanej drabinki, zanim dopuści do pisania scenariusza – to już taki standard. Dzięki drabince łatwiej też współpracować z reżyserem, producentem czy nawet z inwestorami, bo już na tym etapie widać jaka będzie dynamika historii, gdzie są kulminacje i zwroty akcji. Z mojego doświadczenia, kto pominie drabinkę, ten potem nieraz żałuje – bo poprawianie gotowego scenariusza jest dużo trudniejsze niż zmienienie kolejności czy treści scen w drabince. No i niestety, bez niej trudno dobrze rozplanować rytm filmu.