Ile monofonicznych ścieżek należy utworzyć w sesji montażowej programu DAW, aby móc w niej odtworzyć nagranie wykonane techniką mikrofonową ORTF?

Technika mikrofonowa ORTF polega na wykorzystaniu dwóch mikrofonów ustawionych względem siebie pod kątem 110 stopni i oddalonych o 17 cm. Te dwa mikrofony rejestrują dwa niezależne sygnały – lewy i prawy kanał. Jeżeli chcemy poprawnie odtworzyć nagranie wykonane tą metodą w DAW, musimy utworzyć dwie monofoniczne ścieżki – każdą dla osobnego sygnału mikrofonowego. To podejście jest zgodne z praktyką studyjną, bo umożliwia późniejsze precyzyjne panoramowanie każdej ścieżki: jedna trafia w panoramę lewą, druga w prawą, dzięki czemu uzyskujemy efekt szerokiej i naturalnej stereofonii, charakterystyczny dla ORTF. Z mojego doświadczenia to najbardziej uniwersalna metoda pracy z takimi nagraniami – pozwala na dowolne dalsze przetwarzanie każdego kanału osobno, czy to korekcję, czy kompresję, albo też subtelne efekty przestrzenne. Warto dodać, że nie używa się tutaj ścieżki stereo, bo tracimy wtedy elastyczność miksu. W branży audio uznaje się, że oddzielne ścieżki mono dla każdego mikrofonu dają najlepszą kontrolę nad przestrzenią i balansem. Stosowanie większej liczby ścieżek nie ma sensu, bo ORTF bazuje tylko na dwóch mikrofonach. W praktyce bardzo często, nawet w profesjonalnych sesjach, inżynierowie nagrań trzymają się tej zasady. To daje pełną zgodność z wytycznymi EBU oraz AES dotyczącymi rejestracji dźwięku stereofonicznego.