Proces podnoszący poziom nagrania w ten sposób, aby jego wartość szczytowa osiągnęła 0 dBFS, to

Proces normalizacji to bardzo podstawowy, ale jednocześnie niesamowicie przydatny etap w pracy z dźwiękiem – zarówno w studiu, jak i przy produkcji materiałów do internetu czy radia. Polega na tym, że całość nagrania jest matematycznie przeskalowywana tak, aby jej najwyższy punkt (wartość szczytowa, czyli tzw. peak) był dokładnie na poziomie 0 dBFS. To jest najczęstszy standard przy eksporcie plików cyfrowych, bo 0 dBFS to maksymalny poziom, jaki może przyjąć sygnał cyfrowy bez przesterowania. Moim zdaniem, normalizacja powinna być jednym z podstawowych narzędzi każdego, kto obrabia dźwięk, bo pozwala uniknąć sytuacji, w której materiał jest za cichy lub zanadto „przekręcony” – a niestety to się często zdarza początkującym realizatorom. Warto podkreślić, że normalizacja nie zmienia dynamiki nagrania, a jedynie poziom całości względem maksimum. W większości programów DAW funkcja ta jest dostępna w jednym kliknięciu – wystarczy zaznaczyć fragment lub cały plik i wybrać „Normalize to 0 dBFS”. W praktyce, jeśli planujesz dalsze przetwarzanie, czasem lepiej zostawić trochę marginesu (np. -1 dBFS), bo konwersje formatów czy eksport do mp3 mogą generować nieprzewidziane przesterowania. Generalnie jednak – jeśli chodzi o doprowadzenie nagrania do branżowego standardu głośności cyfrowej bez naruszania dynamiki – normalizacja to właściwe narzędzie.