Płytę CD lub DVD powinno się opisać, bez ryzyka jej uszkodzenia, za pomocą

Prawidłowo, do opisywania płyt CD czy DVD najlepiej wykorzystać flamaster niezawierający alkoholu. To nie jest tylko wymysł producentów czy czcza ostrożność – chodzi tutaj o konkretne ryzyko uszkodzenia danych. Markery alkoholowe mają w składzie rozpuszczalniki, które mogą przenikać przez cienką warstwę ochronną płyty i naruszyć warstwę z danymi – tę, na której faktycznie zapisane są Twoje pliki czy muzyka. Zdarza się, że po kilku miesiącach, a czasem nawet wcześniej, na powierzchni pojawiają się przebarwienia, pęknięcia albo ślady rozpuszczalnika, przez co płyta jest po prostu do wyrzucenia. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej sprawdzają się specjalne markery dedykowane do płyt, które można kupić w większości sklepów komputerowych – mają miękką końcówkę i tusz bez alkoholu. Branżowe zalecenia, np. organizacji ISO czy wytyczne producentów optycznych nośników, jasno wskazują: nie używać ostrych narzędzi, długopisów, ani markerów zawierających alkohol. Takie proste działanie jak dobór odpowiedniego pisaka potrafi zdecydować, czy Twoje archiwum wytrzyma kilka miesięcy, czy kilkanaście lat. Moim zdaniem zawsze warto zainwestować te parę złotych więcej, żeby nie narazić się na utratę cennych danych.