Format pliku dźwiękowego, który zawiera listę komend dla modułu brzmieniowego, to

Plik z rozszerzeniem .mid, czyli plik MIDI (Musical Instrument Digital Interface), faktycznie nie przechowuje dźwięku w tradycyjny sposób. On zawiera instrukcje – coś w rodzaju nut zapisanych cyfrowo. Każda komenda, która jest tam zapisana, mówi modułowi brzmieniowemu (albo syntezatorowi), jaki dźwięk ma zagrać, z jaką głośnością, jak długo, na jakim instrumencie itd. Z mojego doświadczenia to bardzo praktyczne rozwiązanie, bo plik .mid jest malutki – no bo nie ma tam próbek audio, tylko zestaw poleceń. W studiu czy też w produkcji muzyki komputerowej MIDI to podstawa, szczególnie przy sterowaniu zewnętrznymi instrumentami albo w sytuacji, gdy zależy nam na edycji nut w czasie rzeczywistym. Warto wiedzieć, że MIDI to uniwersalny standard, dzięki któremu można łatwo wymieniać aranżacje między programami czy urządzeniami różnych producentów. To, co ciekawe, plik .mid można zagrać na totalnie różnych sprzętach i zawsze zabrzmi inaczej – bo wszystko zależy od tego, jaki moduł brzmieniowy go odczyta. W branży IT i audio uznaje się to za bardzo wydajny i elastyczny format – szczególnie gdy chodzi o kontrolę nad instrumentami wirtualnymi, automatami perkusyjnymi czy nawet oświetleniem scenicznym. Tak szczerze, nie znam lepszego sposobu na przenoszenie pełnej aranżacji bez przenoszenia samych dźwięków.