Do której z wymienionych kategorii procesorów dźwięku należy ekspander?

Ekspander to typowy przedstawiciel procesorów z kategorii dynamiki. Jego głównym zadaniem jest kontrolowanie zakresu głośności sygnału audio, ale robi to odwrotnie niż kompresor – zamiast ograniczać różnice głośności, zwiększa je, sprawiając, że cichsze fragmenty stają się jeszcze cichsze. W praktyce, ekspandery stosuje się na przykład do redukowania szumów tła lub niepożądanych dźwięków pomiędzy frazami wokalnymi, czyli tzw. „brudów”, których kompresor nie byłby w stanie wyeliminować bez wpływania na główny sygnał. Moim zdaniem ekspander bywa nieoceniony przy nagraniach perkusji – pozwala wydobyć atak werbla czy stopy, eliminując jednocześnie przesłuchy z innych mikrofonów. Branżowe standardy nagraniowe wręcz zalecają używanie procesorów dynamiki, takich jak kompresory, bramki szumów i właśnie ekspandery, do precyzyjnej kontroli nad sygnałem. W odróżnieniu od efektów typu reverb czy distortion, ekspander nie zmienia charakteru dźwięku, tylko zarządza jego głośnością w bardzo specyficzny sposób. Wielu realizatorów dźwięku uznaje ekspandery za absolutną podstawę, jeśli zależy nam na czystym, klarownym miksie. Szczerze mówiąc, czasem ludzie zapominają o ich istnieniu, a szkoda – bo dobrze użyty ekspander może uratować nawet problematyczne nagranie.