Który z wymienionych nośników standardowo wykorzystuje zapis dźwięku w formacie ATRAC?

Format ATRAC (Adaptive Transform Acoustic Coding) to autorski kodek Sony, stworzony specjalnie do kompresji dźwięku przy zachowaniu możliwie najlepszej jakości. To właśnie MiniDisc od początku swojego istnienia był projektowany pod kątem wykorzystania ATRAC jako domyślnego formatu zapisu audio. Moim zdaniem to dość ciekawe, bo znaczna część osób kojarzy MiniDisc tylko z nowoczesnym (jak na lata 90.) nośnikiem, a mało kto zwraca uwagę na aspekt samej kompresji – to właśnie dzięki ATRAC MiniDisc pozwalał na dłuższe nagrania przy bardzo zbliżonej do CD jakości. W praktyce, w świecie studiów nagraniowych czy nawet domowego audio ATRAC miał spore znaczenie, bo z jednej strony pozwalał zaoszczędzić miejsce, a z drugiej zachować kompromis pomiędzy jakością a wielkością pliku. Sam MiniDisc, choć nie przebił się tak mocno jak CD czy MP3, był wykorzystywany w reportażach radiowych, przez dziennikarzy terenowych czy nawet DJ-ów do szybkiego przygotowywania miksów. Zresztą niektóre przenośne odtwarzacze MiniDisc do dziś uchodzą za bardzo wytrzymałe i praktyczne, szczególnie jeśli chodzi o nagrywanie z wejścia liniowego. Dobrą praktyką przy pracy z MiniDiscami zawsze było uwzględnienie stratności kodeka ATRAC przy archiwizacji materiałów, ale mimo to ten system przez lata sprawdzał się w terenie dużo lepiej niż klasyczne kasety czy nawet pierwsze odtwarzacze MP3. Pewnie dziś ATRAC i MiniDisc to ciekawostka, ale kiedyś był to naprawdę solidny standard.