W powietrzu analizowanym w automatycznej stacji pomiarowej, na terenie przyległym do elektrowni opalanej węglem brunatnym, oznaczono wskaźniki ekspozycji uśrednione za okres roku dla:<br> - tlenku siarki IV - 20 μg /m3, <br> - pyłu zawieszonego PM 10 - 42 μg /m3, <br> - tlenku azotu IV - 38 μg /m3<br><br> Z analizy danych pomiarowych wynika, że w badanym powietrzu zostało przekroczone dopuszczalne stężenie (poziom) <br><br> <table><tr><th colspan="3">Wartości dopuszczalnych stężeń tych substancji wynoszą:</th></tr><tr><th>Nazwa substancji</th><th>Okres uśredniania wyników pomiarów</th><th>Dopuszczalne stężenie (poziom) substancji w powietrzu [μg/m³]</th></tr><tr><td>Tlenek siarki (IV)</td><td>rok kalendarzowy</td><td>20</td></tr><tr><td>Pył zawieszony PM10</td><td>rok kalendarzowy</td><td>40</td></tr><tr><td>Tlenek azotu (IV)</td><td>rok kalendarzowy</td><td>40</td></tr></table>

Odpowiedź, że przekroczone stężenie dotyczy pyłu zawieszonego PM 10, jest prawidłowa, ponieważ zmierzona wartość wynosząca 42 μg/m³ przekracza dopuszczalne stężenie, które wynosi 40 μg/m³. Pył PM 10, czyli cząstki stałe o średnicy mniejszej niż 10 mikrometrów, jest istotnym wskaźnikiem jakości powietrza ze względu na swoje negatywne skutki zdrowotne, w tym choroby układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Dopuszczalne stężenia dla różnych substancji zanieczyszczających powietrze są określone w dyrektywach Unii Europejskiej oraz krajowych normach, które mają na celu ochronę zdrowia publicznego. Przykład zastosowania tej wiedzy można zobaczyć w monitorowaniu jakości powietrza w miastach, gdzie wyniki pomiarów są analizowane w celu podejmowania decyzji dotyczących polityki ochrony środowiska oraz informowania mieszkańców o zagrożeniach związanych z zanieczyszczeniem powietrza. Ważne jest, aby systemy pomiarowe były regularnie kalibrowane i weryfikowane, aby zapewnić ich dokładność i rzetelność danych.