Jeżeli w skali trójstopniowej prawdopodobieństwo wystąpienia danego zagrożenia uznano za wysoce prawdopodobne, a ciężkość następstw jest średnia, to ryzyko oszacowano i wyznaczono jego dopuszczalność jako ryzyko <br><br> <table><thead><tr><th colspan="4">Oszacowanie ryzyka zawodowego w skali trójstopniowej</th></tr><tr><th rowspan="2">Prawdopodobieństwo</th><th colspan="3">Ciężkość następstw</th></tr><tr><th>Mała</th><th>Średnia</th><th>Duża</th></tr></thead><tbody><tr><td>Mało prawdopodobne</td><td>małe1</td><td>małe1</td><td>średnie2</td></tr><tr><td>Prawdopodobne</td><td>małe1</td><td>średnie2</td><td>duże3</td></tr><tr><td>Wysoce prawdopodobne</td><td>średnie2</td><td>duże3</td><td>duże3</td></tr></tbody></table>

Odpowiedź "duże, niedopuszczalne" jest poprawna, ponieważ w skali trójstopniowej, dla połączenia wysoce prawdopodobnego wystąpienia zagrożenia oraz średniej ciężkości następstw, wartość ryzyka wynosi 3, co klasyfikuje ryzyko jako duże. Ryzyko duże zazwyczaj nie jest akceptowane w praktyce zawodowej i wymaga natychmiastowych działań w celu minimalizacji zagrożeń. Przykładem może być sytuacja w miejscu pracy, gdzie występuje wysoka liczba wypadków związanych z obsługą maszyn. W takim przypadku, należy podjąć kroki w celu poprawy szkoleń pracowników oraz wdrożenia bardziej rygorystycznych procedur bezpieczeństwa. Zgodnie z normą ISO 31000 dotyczącą zarządzania ryzykiem, istotne jest, aby organizacje regularnie oceniały swoje ryzyko i wprowadzały odpowiednie środki zaradcze, aby chronić pracowników i środowisko. Dobre praktyki wskazują, że identyfikowanie i oszacowywanie ryzyk powinno być procesem ciągłym, a wyniki powinny być regularnie aktualizowane, aby utrzymać wysokie standardy bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia.