Osoba zajmująca się ochroną osobistą ma możliwość zrezygnowania z wezwania innej osoby do przestrzegania przepisów prawa oraz poinformowania o wykorzystaniu środka przymusu bezpośredniego, gdy

Odpowiedź wskazująca na wystąpienie bezpośredniego zagrożenia życia, zdrowia lub wolności pracownika ochrony lub osoby ochranianej jest prawidłowa, ponieważ w sytuacjach kryzysowych, takich jak atak lub inny rodzaj zagrożenia, pracownik ochrony ma obowiązek działać w celu obrony siebie oraz osób, które chroni. W wielu przypadkach, gdy istnieje bezpośrednie zagrożenie, konieczne jest podjęcie natychmiastowych działań, a ustawodawstwo w zakresie ochrony osób i mienia przewiduje takie sytuacje jako uzasadniające użycie środków przymusu bezpośredniego, w tym stosowanie siły. Przykładem może być interwencja podczas agresywnego ataku na osobę, którą pracownik ochrony jest zobowiązany chronić. W takich okolicznościach, aby zapobiec poważnym konsekwencjom, pracownik nie ma obowiązku ostrzegania o zamiarze użycia siły, co jest zgodne z zasadami proporcjonalności i konieczności w stosowaniu środków przymusu, które są kluczowe w branży ochrony osobistej.