Osoba odpowiedzialna za ochronę zdecydowała się na użycie gazu w sytuacji, gdy napastnik stawia aktywny opór. Aby prawidłowo i zgodnie z prawem unieszkodliwić napastnika, gaz powinien być wymierzony w kierunku

Odpowiedź wskazująca na klatkę piersiową jako cel użycia broni gazowej jest prawidłowa z kilku powodów. Skierowanie gazu w kierunku klatki piersiowej z odległości 2-3 m zapewnia skuteczne dotarcie substancji czynnej do układu oddechowego napastnika, co powoduje szybkie obezwładnienie. Taki sposób użycia gazu jest zgodny z zasadami proporcjonalności użycia siły, które są kluczowe w sytuacjach zagrożenia. Ponadto, celowanie w klatkę piersiową pozwala na lepsze kontrolowanie skutków działania gazu, minimalizując ryzyko przypadkowego trafienia w głowę, co mogłoby prowadzić do poważnych obrażeń. W praktyce, zachowanie odpowiedniej odległości jest istotne, aby zminimalizować ryzyko wpływu na osoby postronne oraz maksymalizować efektywność działania. W kontekście norm branżowych, takie podejście jest zgodne z wytycznymi wielu organizacji zajmujących się bezpieczeństwem, które wskazują na konieczność używania środków przymusu w sposób odpowiedzialny i z rozwagą. Warto również zaznaczyć, że regularne szkolenia dla pracowników ochrony w zakresie używania gazu łzawiącego mogą znacząco podnieść ich umiejętności i pewność w trudnych sytuacjach.