Elementy z rozbiórki domu z drewna sosnowego, zarażone przez grzyb domowy właściwy, należy

Odpowiedź jest prawidłowa, bo przy rozbiórkach obiektów z drewna zarażonych przez grzyb domowy właściwy zawsze należy dążyć do całkowitej eliminacji materiału skażonego. Takie drewno to realne zagrożenie biologiczne – grzyb domowy właściwy (Serpula lacrymans) potrafi przetrwać w mikroskopijnych szczątkach i ponownie zaatakować nowe budynki, jeśli tylko trafią tam zarodniki. W praktyce, zarażone drewno trzeba zutylizować – czyli najczęściej spalić w przeznaczonym do tego miejscu, absolutnie nie wolno go wykorzystywać ponownie. Bardzo ważne jest również zabezpieczenie miejsca, gdzie to drewno było składowane: posypanie tej powierzchni wapnem jest branżowym standardem, bo wapno ma właściwości dezynfekujące i niszczy resztki zarodników. Z mojego doświadczenia wynika, że czasem próbują „uratować” kawałki drewna przez impregnowanie – to jednak błąd i często kończy się powrotem grzyba. Takie postępowanie jest zgodne z wytycznymi Państwowego Zakładu Higieny, a także zaleceniami Polskiej Normy PN-B-03150:2000 dotyczącymi ochrony drewna. Warto pamiętać, że grzyb domowy właściwy bardzo szybko się rozprzestrzenia i nie ma tutaj miejsca na kompromisy. Nawet nieduży fragment zainfekowanego drewna może być źródłem ponownej infekcji. Także, dla bezpieczeństwa inwestycji i zdrowia przyszłych użytkowników, utylizacja i dezynfekcja wapnem to najlepsza i jedyna rozsądna droga.