W celu tymczasowego zabezpieczenia tarcicy przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych należy ją ułożyć na

Wybrałeś dokładnie to, co stosuje się w praktyce stolarza czy cieśli, kiedy chodzi o tymczasowe zabezpieczenie tarcicy przed deszczem, słońcem czy wilgocią z gruntu. Ułożenie drewna na legarach, przełożenie każdej warstwy przekładkami i przykrycie całości (np. plandeką) to taki fundament dobrych praktyk w branży drzewnej. Dzięki legarom tarcica nie styka się bezpośrednio z podłożem – to kluczowe, bo wilgoć z ziemi potrafi zepsuć nawet najzdrowsze drewno. Przekładki zapewniają cyrkulację powietrza między deskami – drewno nie poci się, nie łapie pleśni, nie wypacza się. Przykrycie zabezpiecza przed opadami, kurzem czy nadmiernym słońcem, które powoduje zbyt szybkie wysychanie i pękanie drewna. Moim zdaniem, nawet jeśli to tylko chwilowe składowanie, warto stosować się do takich zasad, bo to znacznie wydłuża żywotność materiału i ułatwia jego późniejsze wykorzystanie. W normach branżowych (jak PN-D-94021) takie sposoby zabezpieczania są wręcz wymagane. Często widziałem w tartakach, że ci, którzy lekceważyli przekładki lub nie przykrywali drewna, potem mieli problem z sinizną i krzywizną desek. Dobrze ułożona, zabezpieczona tarcica to mniej odpadów i mniej roboty przy późniejszym suszeniu czy obróbce. Warto wyrobić sobie taki nawyk od początku pracy z drewnem.