Do dodatkowego zabezpieczenia końców nowych impregnowanych drewnianych belek stropowych w remontowanym budynku murowanym przed ich ułożeniem wykorzystuje się

Papa izolacyjna to naprawdę sprawdzone i często stosowane rozwiązanie, jeśli chodzi o zabezpieczanie końcówek nowych impregnowanych belek drewnianych przed ułożeniem ich w murze. Chodzi głównie o to, żeby drewno nie miało bezpośredniego kontaktu z wilgotnym murem – takie styki potrafią solidnie skrócić żywotność belek, bo wilgoć z cegły czy betonu wnika w drewno nawet przez impregnację. Papa tworzy barierę hydroizolacyjną, dzięki czemu końcówki belek są zabezpieczone zarówno przed wnikaniem wilgoci, jak i procesami gnilnymi oraz grzybami. Tak się robi praktycznie na każdej budowie czy remoncie, zwłaszcza w starszych budynkach, gdzie mury potrafią mocno ciągnąć wodę. Moim zdaniem, to wynika też z aktualnych wytycznych branżowych – np. norma PN-B-03150 czy wytyczne ITB wyraźnie wskazują na konieczność stosowania trwałej izolacji między drewnem a murem. Użycie papy jest szybkie, stosunkowo tanie, a co najważniejsze – skuteczne. Sam widziałem już niejedną belkę, która bez tej ochrony po kilku latach po prostu gniła od końcówki przy ścianie. To jest taki detal, którego nie warto pomijać, bo potem problemy są poważniejsze i droższe w naprawie. W praktyce warto jeszcze dodać, że papę dobrze jest nakładać na sucho i docisnąć ją dokładnie do powierzchni przekroju belki, żeby nie było żadnych szczelin, przez które wilgoć mogłaby się dostać.