Nowe elementy więźby dachowej wykonane z tarcicy, w celu ochrony przed korozją biologiczną, należy

Impregnacja tarcicy to zdecydowanie najważniejszy etap, jeśli chodzi o zabezpieczenie drewna konstrukcyjnego przed korozją biologiczną. Chodzi tu głównie o takie zagrożenia jak grzyby domowe, pleśnie, sinizna czy szkodniki drewna – na przykład spuszczel pospolity. Sama impregnacja polega na nasyceniu drewna specjalnymi środkami chemicznymi, które penetrują jego strukturę i chronią je przed atakiem organizmów biologicznych. Najczęściej stosuje się impregnaty solne lub olejowe, a sposób aplikacji zależy od skali robót – powszechne są zarówno kąpiele, jak i natrysk czy malowanie pędzlem. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu wykonawców lekceważy ten temat, a potem pojawiają się poważne problemy po kilku latach eksploatacji dachu. W normach, takich jak PN-EN 335, jasno się mówi o konieczności doboru odpowiedniej klasy użytkowania drewna i zabezpieczenia chemicznego. Impregnacja zwiększa żywotność więźby, ogranicza konieczność kosztownych napraw, a także podnosi bezpieczeństwo całego budynku. Moim zdaniem nie ma co oszczędzać na tym etapie – to podstawa trwałości konstrukcji. W nowoczesnym budownictwie praktycznie nie stosuje się już surowej, niezaimpregnowanej tarcicy, bo to po prostu proszenie się o kłopoty.