Arkusze papy należy układać krzyżowo, jeżeli nachylenie połaci dachowej wynosi <br><br> <table><tr><th>Pochylenie połaci dachowej</th><th>Kierunek układania</th></tr><tr><td>do 15%</td><td>równolegle do okapu</td></tr><tr><td>15÷30%</td><td>krzyżowo</td></tr><tr><td>powyżej 30%</td><td>prostopadle do okapu</td></tr></table>

Prawidłowo, arkusze papy powinno się układać krzyżowo wtedy, gdy nachylenie połaci dachowej wynosi od 15% do 30%, a więc 16% jak najbardziej się mieści w tym zakresie. To bardzo istotna sprawa w praktyce dekarskiej, bo sposób układania warstw papy ma duży wpływ na szczelność i trwałość pokrycia. Przy takim nachyleniu, układanie papy krzyżowo – czyli tak, że druga warstwa przebiega pod kątem do pierwszej – sprawia, że pokrycie lepiej znosi siły ścinające i przesuwanie się warstw, zwłaszcza pod wpływem zmian temperatury czy silniejszych podmuchów wiatru. Poza tym, taki układ minimalizuje ryzyko powstawania przecieków w miejscach łączeń. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu młodych dekarzy trochę to lekceważy, a potem się okazuje, że drobne niedopatrzenie prowadzi do poważnych problemów eksploatacyjnych. W budowlance to jedna z tych rzeczy, które na pierwszy rzut oka wydają się drobiazgiem, a w praktyce są kluczowe. Według dobrych praktyk, przy pochyleniu do 15% warstwy papy kładzie się równolegle do okapu, bo woda spływa wolniej i nie ma ryzyka podciekania. Ale już powyżej 15% trzeba właśnie przejść na układ krzyżowy, bo wtedy woda płynie szybciej i łatwiej może dostać się pod pokrycie. Standardy branżowe, między innymi zalecenia ITB czy publikacje takich firm jak Icopal, wyraźnie to precyzują. Także dobry wybór i oby w praktyce nikt nie zapomniał o tej zasadzie, bo poprawki na dachu zawsze są najgorsze!