Na rysunku przedstawiono więźbę dachową o konstrukcji

Odpowiedź jest prawidłowa, bo na ilustracji widoczny jest klasyczny przykład więźby dachowej jętkowej. To rozwiązanie stosuje się najczęściej przy dachach dwuspadowych o umiarkowanej rozpiętości, zazwyczaj do około 9 metrów. Charakterystyczną cechą tego typu konstrukcji jest poziomy element drewniany łączący obie połacie dachu – tak zwana jętka. Dzięki temu elementowi możliwe jest skuteczne przenoszenie obciążeń oraz ograniczenie ugięć krokwi. W praktyce jętka pozwala na projektowanie dachów o większej rozpiętości niż klasyczna więźba krokwiowa, a jednocześnie nie wymaga stawiania dodatkowych podpór pośrednich jak w przypadku konstrukcji płatwiowej. To rozwiązanie jest bardzo popularne w budownictwie jednorodzinnym, bo zapewnia dobrą stabilność całej połaci, jednocześnie nie ograniczając przestrzeni poddasza. Moim zdaniem, jeśli ktoś myśli o adaptacji poddasza na użytkowe, system jętkowy jest jedną z najwygodniejszych opcji – zyskujemy więcej miejsca i swobody aranżacyjnej. W polskich warunkach przyjęło się, że jętka powinna być montowana nie wyżej niż w 2/3 wysokości krokwi licząc od murłaty. Warto pamiętać, że zgodnie z zaleceniami norm PN-B-03150, elementy te muszą być odpowiednio wymiarowane pod względem wytrzymałości na zginanie i ścinanie, szczególnie przy większych rozpiętościach dachu. Takie detale potrafią robić różnicę w jakości wykonania i trwałości całej konstrukcji.