Działanie kwasu humusowego na niezabezpieczoną powierzchnię konstrukcji ścian fundamentowych wywołuje

Kwas humusowy, obecny często w gruncie, stanowi poważne zagrożenie dla niezabezpieczonych konstrukcji fundamentowych, głównie przez jego zdolność do chemicznego oddziaływania na zaprawy murarskie i tynki. W praktyce budowlanej spotyka się przypadki, gdy na skutek działania tych związków organicznych dochodzi do rozkładu spoin w murze oraz osłabienia warstwy tynku, co prowadzi do odspajania się materiału i powstawania szczelin. Takie uszkodzenia znacznie pogarszają szczelność oraz nośność fundamentu, a z czasem mogą skutkować zawilgoceniem pomieszczeń, a nawet rozwojem pleśni czy grzybów. Właśnie dlatego w normach, choćby PN-EN 1996 dotyczącej murów czy wytycznych ITB, podkreśla się konieczność stosowania odpowiednich izolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych, a także wykorzystywania zapraw o zwiększonej odporności chemicznej przy kontakcie z glebą zawierającą kwasy humusowe. Moim zdaniem wielu inwestorów i wykonawców wciąż nie docenia tego ryzyka – a to błąd, bo naprawy takich szkód bywają kosztowne i skomplikowane. Często spotykałem się z przypadkami, że jedynym ratunkiem była wymiana spoin lub tynków na specjalne chemoodporne materiały. To podstawa w nowoczesnym budownictwie, żeby już na etapie projektowania przewidzieć ochronę konstrukcji przed agresywnymi składnikami gruntu.