Na rysunku przedstawiono zabezpieczenie obiektu budowlanego izolacją typu

Na tym rysunku masz przedstawiony typowy przykład izolacji ciężkiej stosowanej do ochrony obiektu budowlanego przed wodą naporową. Chodzi tu głównie o sytuacje, gdzie poziom wód gruntowych jest powyżej poziomu posadowienia budynku, czyli woda może wywierać realny, stały nacisk na przegrodę fundamentową – dokładnie to widać na rysunku przez oznaczenie wysokości Hmax > 0,2 m. W takich przypadkach, zgodnie z normą PN-EN 1997-1 oraz wytycznymi ITB, trzeba stosować izolacje mineralne (np. szlamy uszczelniające) lub specjalne folie bitumiczne wielowarstwowe, bo zwykła hydroizolacja lekka czy średnia nie wytrzyma ciśnienia wody. Moim zdaniem, to jest temat, który często się pomija w praktyce, a potem budynki mają zawilgocone piwnice mimo teoretycznie dobrze zrobionej hydroizolacji. Ciężka izolacja to nie tylko większa wytrzymałość, ale też szczelność na przenikanie wody pod ciśnieniem – nie można tu oszczędzać na materiałach ani na dokładności wykonania. Najlepszą praktyką jest zawsze stosowanie odpowiedniej izolacji w odniesieniu do faktycznych warunków gruntowych na działce, a nie tylko do projektu z katalogu. Warto dodać, że prawidłowe wykonanie takiej izolacji to podstawa komfortu użytkowania piwnic i długowieczności całego obiektu.