Przyczyną wystąpienia korozji międzykrystalicznej jest zastosowanie łączników

Przyczyną wystąpienia korozji międzykrystalicznej jest właśnie połączenie elementów aluminiowych z łącznikami stalowymi. Wyjaśnię to trochę prościej: oba te metale różnią się potencjałem elektrochemicznym, co powoduje powstawanie tzw. ogniwa galwanicznego, szczególnie w obecności wilgoci. W efekcie aluminium, jako metal bardziej aktywny, zaczyna się rozpuszczać, czyli korodować szybciej w miejscach styku ze stalą. To bardzo poważny problem w praktyce, bo prowadzi do osłabienia całej konstrukcji, czasem nawet do jej zniszczenia. Z mojego doświadczenia wynika, że często spotyka się takie błędy np. w budowie fasad, samochodach, czy nawet zwykłych oknach aluminiowych – ktoś da zwykłą śrubę stalową i pojawia się brzydka korozja. Według norm europejskich, jak np. PN-EN ISO 12944, zawsze zaleca się dobierać materiały o podobnych właściwościach elektrochemicznych, żeby właśnie uniknąć efektu korozji kontaktowej. Dobrym zwyczajem jest stosowanie podkładek izolujących lub specjalnych powłok ochronnych, które przerywają kontakt metali. Warto o tym pamiętać, bo naprawa takich błędów jest kosztowna i czasochłonna. Takie połączenie stal–aluminium to klasyka problemów w praktyce inżynierskiej.