Rysunek przedstawia krystalizację soli mineralnych zawartych w wodzie wnikającej w fundament i ścianę fundamentową, czego skutkiem może być

Krystalizacja soli mineralnych w murach to temat, który wraca jak bumerang na budowach i przy remontach starszych budynków. Gdy wilgoć z gruntu przenika przez fundamenty i ściany, rozpuszcza znajdujące się tam sole. Woda paruje, a sole się krystalizują, tworząc tzw. wykwity solne. To właśnie one powodują, że tynk i farba zaczynają odspajać się od powierzchni ścian. Najpierw widać takie białe plamy, potem tynk się łuszczy, aż w końcu odpada płatami – i to jest prawdziwy problem, bo wtedy konieczne są kosztowne naprawy. W praktyce, widząc takie objawy, zawsze szukam źródła wilgoci: czy to brak izolacji poziomej, czy może uszkodzona pionowa. Branżowe normy, np. PN-EN 998-1 czy wytyczne ITB, zalecają w takich przypadkach stosowanie zapraw renowacyjnych i odpowiednich hydroizolacji oraz naprawę zawilgoconych stref. Z mojego doświadczenia wynika, że ignorowanie wykwitów solnych to prosta droga do dużo większych kłopotów, bo z czasem degradacji ulega nie tylko tynk, ale i sama struktura muru. Lepiej nie lekceważyć takich objawów i od razu działać, bo naprawa będzie wtedy o wiele prostsza.