Na którym z rysunków przedstawiono łączenie arkuszy blach płaszcza ochronnego metodą rowek w rowek?

Łączenie blach metodą rowek w rowek, które widać na rysunku 1, to taki klasyk w branży izolacyjnej. Moim zdaniem to jedno z najpewniejszych i najtrwalszych połączeń stosowanych podczas wykonywania płaszczy ochronnych na instalacjach przemysłowych – zwłaszcza przy rurach i kanałach wentylacyjnych. Chodzi o to, że oba arkusze blachy są specjalnie profilowane: na końcach formuje się rowki, które następnie się ze sobą zazębiają i dociska, tworząc mocne, szczelne i wytrzymałe połączenie mechaniczne – bez spawania czy nitowania. Ten sposób zapewnia odporność na rozszczelnienia pod wpływem drgań czy naprężeń termicznych, co jest naprawdę ważne w eksploatacji. W praktyce, jeśli blacha jest dobrze wymierzona i starannie zagięta, taki rowek w rowek praktycznie nie puszcza wilgoci ani pyłu do środka izolacji. Niektórzy monterzy uważają, że to trochę roboty przy samym gięciu, ale efekt końcowy zdecydowanie jest tego wart – i zgodny z wytycznymi norm, np. PN-EN 14303. Szczerze mówiąc, nie widziałem jeszcze bardziej niezawodnego systemu ułożenia blach na płaszczu, zwłaszcza jeśli zależy nam na jakości i estetyce.