Konstrukcje nośne są mocowane do wsporników, które zostały wcześniej przyspawane do rurociągu lub umieszczone na nim techniką zaciskową przy pomocy oznaczonych cyframi 1

Pierścienie zaciskowe to jedno z najważniejszych rozwiązań, jeśli chodzi o mocowanie konstrukcji nośnych do rurociągów. Stosuje się je wszędzie tam, gdzie nie można lub nie opłaca się spawać wsporników bezpośrednio do powierzchni rury, na przykład z powodu ochrony powłoki antykorozyjnej lub braku możliwości wyłączenia rurociągu z eksploatacji. Cała idea polega na tym, że pierścień zaciskowy obejmuje rurę wokół jej obwodu, zapewniając równomierny rozkład sił – to jest naprawdę kluczowe przy dużych średnicach albo wysokich obciążeniach dynamicznych. W praktyce wygląda to tak, że taki pierścień jest przeważnie skręcany śrubami, które generują siłę dociskającą, a sama konstrukcja pierścienia często jest segmentowa – ułatwia to montaż, bo nie trzeba demontować całego odcinka instalacji. Z mojej perspektywy to rozwiązanie naprawdę sprawdza się nawet przy nietypowych zadaniach modernizacyjnych, gdzie rura już pracuje albo jest trudno dostępna. Standardy branżowe, jak np. normy EN 13480 czy wytyczne producentów systemów podparć rurociągów (Lisega, Sikla) wprost opisują takie rozwiązania i rekomendują stosowanie pierścieni zaciskowych przy montażu konstrukcji wsporczych na rurociągach. Dobrze wiedzieć, że odpowiednio dobrane i zamontowane pierścienie minimalizują ryzyko uszkodzeń rurociągu i zapewniają długoletnią niezawodność całego systemu wsporczego.