Przedstawione na rysunku połączenie elementów konstrukcji wsporczej wykonano technologią

Nitowanie to klasyczna, choć ciągle stosowana metoda łączenia elementów konstrukcji, zwłaszcza tam, gdzie ważna jest trwałość i wytrzymałość połączenia, a jednocześnie nie można lub nie opłaca się stosować procesu spawania. Na przedstawionym rysunku widać charakterystyczny przekrój przez nit – element cylindryczny, który po zagnieceniu końców utrzymuje dwa łączone elementy razem. Cały sekret tkwi w tym, że nit po wbiciu i obrobieniu tworzy połączenie mechaniczne, bez potrzeby nadtapiania czy stosowania dodatkowych spoiw. Z mojego doświadczenia wynika, że nitowanie świetnie sprawdza się w miejscach narażonych na drgania czy cykliczne obciążenia, bo połączenia nie rozluźniają się tak łatwo jak np. śruby. Zresztą, w lotnictwie czy przy łączeniu cienkościennych profili stalowych nitowanie wciąż jest standardem. W branży przyjęło się, że tam gdzie dostęp do połączenia jest dwustronny, a materiał nie może być podgrzewany – lepiej postawić na nity. To połączenie jest proste, ale naprawdę skuteczne. Standardy takie jak PN-EN ISO 898-1 wyraźnie regulują wymagania dotyczące jakości i wytrzymałości nitowań. No, a jak się przyjrzeć choćby zabytkowym mostom czy wieży Eiffla, to widać, że dobrze zanitowane konstrukcje wytrzymują dziesiątki, jeśli nie setki lat.