Korzystając z danych zawartych w tabeli, wskaż najmniejszą dopuszczalną grubość jednowarstwowego tynku chroniącego przed wodą, wykonanego z fabrycznie suchej zaprawy. <br><br> <table><tr><th>Grubości tynków</th><th>Średnia grubośćw [mm]</th><th>Dopuszczalnanajmniejszagrubośćw [mm]</th></tr><tr><td>dla tynków zewnętrznych</td><td>20</td><td>15</td></tr><tr><td>dla tynków wewnętrznych</td><td>15</td><td>10</td></tr><tr><td>dla jednowarstwowych tynkówwewnętrznych z fabrycznie suchejzaprawy</td><td>10</td><td>5</td></tr><tr><td>dla jednowarstwowych tynkówchroniących przed wodą z fabryczniesuchej zaprawy</td><td>15</td><td>10</td></tr><tr><td>dla tynków z izolacją termiczną</td><td>zależnie odwymagań</td><td>20</td></tr></table>

Odpowiedź 10 mm jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi standardami budowlanymi oraz danymi zawartymi w tabeli, najmniejsza dopuszczalna grubość jednowarstwowego tynku, który ma chronić przed wodą, powinna wynosić właśnie 10 mm. Tego typu tynki są stosowane w budownictwie do ochrony elewacji przed działaniem wilgoci, co jest kluczowe dla zapewnienia długowieczności konstrukcji. Przy zbyt małej grubości, tynk nie wypełni swojej funkcji, co może prowadzić do wnikania wody, a w efekcie do uszkodzenia struktury budynku. W praktyce, stosowanie tynków o grubości minimum 10 mm jest zgodne z zasadami sztuki budowlanej oraz normami, co potwierdzają liczne badania i publikacje branżowe. Prawidłowe dobranie grubości tynku jest zatem kluczowe dla efektywności ochrony przed wilgocią.