Geosyntetyk stosowany w budowie sztywnej nawierzchni drogowej pomiędzy płytą betonową a podbudową zasadniczą ma na celu zredukowanie naprężeń wynikających ze zmian temperatury i spełnia rolę warstwy

Geosyntetyk pełniący funkcję warstwy poślizgowej w konstrukcji nawierzchni drogowej sztywnej jest kluczowym elementem zapewniającym odpowiednią elastyczność i odporność na zmiany temperatury. Zastosowanie geosyntetyków w tym kontekście ma na celu redukcję naprężeń, które mogą prowadzić do pęknięć i deformacji płyty betonowej. W wyniku zmian temperatury, beton rozszerza się i kurczy, co generuje siły, które mogą wpłynąć na integralność konstrukcji. Warstwa poślizgowa zmniejsza tarcie pomiędzy płytą betonową a podbudową, co pozwala na swobodne przemieszczanie się elementów nawierzchni, minimalizując ryzyko uszkodzeń. Przykłady zastosowania takich rozwiązań znajdują się w nowoczesnych projektach drogowych, w szczególności w rejonach o dużych wahaniach temperatury. Zgodnie z zaleceniami norm PN-EN 13331 oraz PN-EN 13252, stosowanie geosyntetyków powinno być integralną częścią projektowania nawierzchni drogowych, co potwierdza ich znaczenie w branży budowlanej. W ten sposób, zastosowanie geosyntetyków przyczynia się do wydłużenia żywotności nawierzchni oraz zmniejszenia kosztów utrzymania.