Korzystając z tabeli określ grunt, dla którego stosunek masy suchego szkieletu gruntowego do jego objętości bez porów wynosi 2,71 g/cm3. <br><br> <table><tr><th>Grunt</th><th>Gęstość właściwa [g/cm3]</th></tr><tr><td>Piasek kwarcowy</td><td>2,65</td></tr><tr><td>Pył</td><td>2,66-2,67</td></tr><tr><td>Glina</td><td>2,67-2,70</td></tr><tr><td>Glina zwięzła</td><td>2,69-2,72</td></tr><tr><td>Ił</td><td>2,71-2,78</td></tr><tr><td>Torfy</td><td>1,40-1,70</td></tr><tr><td>Namuły</td><td>1,40-2,60</td></tr></table>

Odpowiedź 'Glina zwięzła' jest poprawna, ponieważ wartość gęstości właściwej wynosząca 2,71 g/cm3 odpowiada przedziałowi gęstości dla glin zwięzłych, który zazwyczaj waha się od 1,8 do 2,8 g/cm3. W praktyce, gęstość właściwa gruntu jest kluczowym parametrem przy ocenie jego właściwości inżynieryjnych. Glina zwięzła charakteryzuje się dużą plastycznością i jest w stanie znacznie zmieniać swoje właściwości w zależności od zawartości wody. W projektowaniu fundamentów oraz w inżynierii lądowej, zrozumienie tych właściwości jest niezwykle istotne, ponieważ glina zwięzła może wpływać na stabilność budowli. W standardach geotechnicznych, takich jak Eurokod 7, zawarte są wytyczne dotyczące klasyfikacji gruntów oraz ich gęstości, co umożliwia inżynierom podejmowanie świadomych decyzji projektowych, gwarantujących bezpieczeństwo i trwałość konstrukcji.