Walca przedstawionego na rysunku <b>nie należy</b> używać do zagęszczania

Walec widoczny na zdjęciu to typowy walec ogumiony, tzw. walec kołowy, który przeważnie stosuje się do zagęszczania warstw o stosunkowo większych frakcjach, takich jak mieszanki mineralno-asfaltowe czy kruszywa łamane stabilizowane mechanicznie. Kluczowe jest tutaj to, że piasek równoziarnisty – a szczególnie suchy – jest bardzo trudny do zagęszczania za pomocą walców ogumionych. Z mojego doświadczenia, piasek równoziarnisty ma tendencję do „uciekania spod kół”, co powoduje efekt ślizgania się kół po powierzchni, a nie realnego zagęszczenia warstwy. Branżowe wytyczne (np. WT-2 czy normy PN-EN dotyczące budowy dróg) jednoznacznie podkreślają, że do piasków najlepiej używać walców wibracyjnych o dużej częstotliwości drgań, ewentualnie walców statycznych, które pozwalają na skuteczniejsze zagęszczanie. Walec ogumiony sprawdza się tam, gdzie potrzebna jest „gładka” konsolidacja i delikatne ugniatanie, głównie przy materiałach o zróżnicowanym uziarnieniu i lepszej spoistości. Moim zdaniem to typowy przykład sytuacji, gdzie dobór sprzętu do materiału ma ogromne znaczenie praktyczne. W przypadku warstw z piasku równoziarnistego taki walec nie spełni swojego zadania – efektywność zagęszczania będzie niska, a efekt końcowy po prostu nie spełni wymogów normowych.