Geosyntetyk w konstrukcji nawierzchni drogowej stosowany w celu zapobiegniecia mieszania się sąsiadujących ze sobą gruntów i kruszyw o różnej zawartości części ilastych i pylastych, pełni funkcję warstwy

Geosyntetyk zastosowany w funkcji warstwy odcinającej to naprawdę bardzo praktyczne i powszechne rozwiązanie w nowoczesnym budownictwie drogowym. Chodzi tu głównie o to, żeby drobniejsze cząstki (jak ił czy pył ze słabszego gruntu) nie przedostawały się do górnych warstw konstrukcji – czyli do podsypki, kruszywa czy nawet mieszanki mineralno-asfaltowej. W praktyce warstwa odcinająca, najczęściej w postaci geowłókniny lub geotkaniny, tworzy coś w rodzaju fizycznej bariery. To naprawdę pomaga, bo zapobiega tzw. zamuleniu i utracie nośności podbudowy. Często można spotkać taki zabieg na słabszych gruntach, gdzie bez geosyntetyku podsypka wymieszałaby się z gruntem rodzimym, co potem prowadzi do kolein czy zapadlisk. Z tego co wiem, wg wytycznych GDDKiA i instrukcji IBDiM właśnie warstwa odcinająca jest zalecana w miejscach o podwyższonym ryzyku migracji drobnych frakcji. Czasem nawet projektanci wymagają konkretnego typu geowłókniny o określonej wodoprzepuszczalności i wytrzymałości, żeby wszystko działało jak trzeba. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które widać dopiero po latach – dobrze dobrany geosyntetyk odcina, a droga nie zapada się mimo trudnych warunków.