Który spośród suwów przedstawionych na schemacie funkcjonowania silnika czterosuwowego o zapłonie iskrowym ilustruje fazę sprężania?

Wybrałeś poprawnie suw II jako fazę sprężania w silniku czterosuwowym o zapłonie iskrowym. W tej fazie tłok przesuwa się od dolnego martwego punktu (DMP) do górnego martwego punktu (GMP), a obie zawory – dolotowy i wylotowy – pozostają zamknięte. Mieszanka paliwowo-powietrzna zostaje zassana podczas suwu ssania, a następnie, właśnie w trakcie sprężania, jej objętość znacznie się zmniejsza, co podwyższa ciśnienie i temperaturę wewnątrz cylindra. To jest kluczowe, bo odpowiednio wysokie sprężenie bezpośrednio przekłada się na sprawność i moc silnika – im lepsze sprężenie, tym silnik efektywniej wykorzystuje paliwo. W praktyce, np. w samochodach osobowych czy motocyklach, dobrze ustawiony stopień sprężania daje lepszą dynamikę i mniejsze zużycie paliwa. Moim zdaniem to właśnie ta faza pokazuje, jak ważna jest precyzja wykonania silnika – ponieważ każde nieszczelności prowadzą do utraty kompresji, a co za tym idzie – do spadku osiągów. Z mojego doświadczenia wynika, że w warsztacie diagnostyka sprężania to podstawa przy ocenie kondycji silnika. Warto wiedzieć też, że już na etapie projektowania i produkcji silników duży nacisk kładzie się na szczelność tłoków i zaworów właśnie ze względu na krytyczną rolę tego suwu.