W przypadku poprawy właściwości podłoża gruntowego o kategorii nośności G2, warstwę gruntu słabego należy zastąpić gruntem lub materiałem

Odpowiedź 'niewysadzinowy' jest poprawna, ponieważ w przypadku podłoża gruntowego o grupie nośności G2, kluczowe jest zastąpienie warstwy słabego gruntu materiałem, który nie wykazuje tendencji do wysadzin. Grunty niewysadzinowe, takie jak piaski, żwiry czy niektóre rodzaje glin, są stabilniejsze i mniej podatne na zmiany objętościowe w wyniku zmiany wilgotności. W praktyce, zastosowanie takich materiałów jest zgodne z normami budowlanymi oraz standardami inżynieryjnymi, które zalecają użycie gruntów o minimalnej podatności na wysadzinę w miejscach, gdzie przewiduje się duże obciążenia. Przykładem może być fundament budynku, gdzie zastosowanie gruntu niewysadzinowego zapobiega problemom z osiadaniem oraz pękaniem konstrukcji. Ponadto, odpowiednie przygotowanie podłoża poprzez użycie gruntów niewysadzinowych zwiększa trwałość i stabilność infrastruktury budowlanej.