Na podstawie danych zawartych w tabeli i wyników badania wskaźnika piaskowego w gruncie określ, która próbka została pobrana z gruntu wątpliwego. <br><br> <table><tr><th rowspan="2">Właściwość</th><th colspan="3">Grupa gruntów</th></tr><tr><th>Niewysadzinowy</th><th>Wątpliwy</th><th>Wysadzinowy</th></tr><tr><td>Wskaźnik piaskowy wgPN-EN 933-8:2014</td><td>>35</td><td>25 ÷ 35</td><td><25</td></tr></table>

Wybór próbki I jako próbki pobranej z gruntu wątpliwego jest zgodny z przyjętymi standardami klasyfikacji gruntów na podstawie wskaźnika piaskowego. Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli, grunty wątpliwe zdefiniowane są jako te, które mają wskaźnik piaskowy w przedziale od 25 do 35. Próbka I, z wskaźnikiem 34, mieści się w tym zakresie, co czyni ją właściwym wyborem. W praktyce, wiedza na temat klasyfikacji gruntów jest kluczowa w inżynierii geotechnicznej, gdyż pozwala na odpowiednią ocenę stabilności i nośności gruntu. W kontekście budownictwa, grunty wątpliwe mogą wymagać szczególnego traktowania, na przykład poprzez wzmocnienia lub zastosowanie odpowiednich technologii fundamentowych, aby zapewnić trwałość budowli. Rozumienie i umiejętność interpretacji wskaźników, takich jak wskaźnik piaskowy, jest zatem niezbędne dla inżynierów i specjalistów zajmujących się budownictwem, aby podejmować racjonalne decyzje projektowe oraz zapewniać bezpieczeństwo konstrukcji.