Geosyntetyk w konstrukcji nawierzchni drogowej sztywnej pomiędzy płytą betonową a podbudową zasadniczą stosowany w celu ograniczenia naprężeń w wyniku zmian temperatury, pełni funkcję warstwy

Geosyntetyk stosowany pomiędzy płytą betonową a podbudową zasadniczą w nawierzchni sztywnej pełni funkcję warstwy poślizgowej. Takie rozwiązanie jest powszechnie polecane w wytycznych, np. w katalogach typu Katalog typowych konstrukcji nawierzchni oraz wielu opracowaniach branżowych. Chodzi głównie o to, żeby zminimalizować przenoszenie naprężeń termicznych i skurczowych z płyty betonowej na podbudowę. Warstwa poślizgowa umożliwia przesuwanie się płyty w wyniku zmian temperatury, bez uszkodzeń, pęknięć czy podciągania podbudowy, co znacznie zwiększa żywotność całej konstrukcji. Z moich obserwacji wynika, że w praktyce często stosuje się geowłókniny lub folie polietylenowe jako tani i skuteczny sposób na rozdzielenie tych dwóch warstw. Warto pamiętać, że w tej roli materiał nie może być zbyt sztywny ani zbyt przyczepny – chodzi właśnie o efekt "śliskości". Zastosowanie warstwy poślizgowej ułatwia także ewentualną wymianę poszczególnych płyt w przyszłości, bo nie są one mocno związane z podbudową. W praktyce, brak warstwy poślizgowej to prosta droga do powstawania rys i zarysowań. Moim zdaniem, dobrze zaprojektowana warstwa poślizgowa to niby detal, a jednak daje naprawdę solidne efekty użytkowe.