Do wykonania połączenia międzywarstwowego warstw bitumicznych w nawierzchni podatnej należy użyć

Emulsja asfaltowa to zdecydowanie najlepszy i najczęściej stosowany materiał do wykonywania połączeń międzywarstwowych w nawierzchniach podatnych, czyli tych zbudowanych z mieszanek mineralno-asfaltowych. W praktyce chodzi o to, żeby zapewnić dobrą przyczepność między kolejnymi warstwami asfaltu, a emulsja świetnie się do tego sprawdza. Po pierwsze, łatwo ją równomiernie rozprowadzić np. za pomocą spryskiwacza, co jest bardzo praktyczne na dużych powierzchniach – zresztą na budowie dróg nie wyobrażam sobie innego rozwiązania. Emulsja asfaltowa po rozprowadzeniu szybko się rozkłada (tzw. łamanie emulsji) i powstaje cieniutka, lepiąca warstwa, która skutecznie scala poszczególne warstwy. Bez niej mogą się tworzyć szczeliny, pęknięcia lub dochodzi do tzw. odspojeń, które z czasem powodują poważne uszkodzenia nawierzchni. W większości Specyfikacji Technicznych Wymagań (np. WT-2 GDDKiA) oraz w technologii układania mas bitumicznych wyraźnie zaleca się stosowanie emulsji asfaltowej – to taki już standard branżowy. Moim zdaniem, warto pamiętać, że to nie tylko teoria, bo nawet na małych inwestycjach drogowych każdy inżynier czy technik sięga po emulsję, gdy chce mieć pewność trwałego połączenia między warstwami. Takie rozwiązanie zwiększa trwałość drogi i ogranicza ryzyko przyszłych remontów. Dodatkowo, emulsje asfaltowe są także mniej szkodliwe dla środowiska niż wylewanie „na gorąco” asfaltu, bo pozwalają pracować w niższych temperaturach i zmniejszają emisję oparów. Także – wybór był całkowicie uzasadniony.