Warstwa mrozoochronna stanowi jedną z warstw

Warstwa mrozoochronna znajduje się właśnie w dolnych warstwach konstrukcji nawierzchni i to ma naprawdę spore znaczenie w praktyce drogowej. Jej głównym zadaniem jest ochrona podłoża, zwłaszcza gruntów wrażliwych na przemarzanie, przed skutkami zamarzania i rozmarzania wody w glebie. No bo jak zamarznie woda, to zwiększa swoją objętość, a to potrafi poważnie zniszczyć całą nawierzchnię drogi. W standardach takich jak WT-2 czy wytyczne GDDKiA jasno jest napisane, że warstwa mrozoochronna należy do dolnych warstw konstrukcji, zaraz nad podłożem – czasami wręcz zastępuje ulepszone podłoże, jeśli warunki gruntowe są bardzo trudne. Z mojego doświadczenia wynika, że bez tej warstwy na drogach lokalnych, zwłaszcza na terenach gliniastych, bardzo szybko pojawiają się spękania, koleiny i nierówności. Stosuje się ją głównie tam, gdzie jest duże ryzyko przemarzania, a praktycznie najczęściej wykonuje się ją z piasków, żwirów lub mieszanek niezwiązanych. Dobór i grubość tej warstwy zależą zarówno od rodzaju gruntu, jak i od lokalnych warunków klimatycznych – tam, gdzie zima jest sroga, grubość warstwy mrozoochronnej bywa większa niż 40 cm! Moim zdaniem bez solidnej warstwy mrozoochronnej nie ma co liczyć na trwałą i bezproblemową nawierzchnię, szczególnie w Polsce, gdzie te cykle zamarzania i rozmarzania to norma.