Z podłoża należy usunąć, jako niestabilne i nienośne, grunty

Grunty organiczne są rzeczywiście uważane za niestabilne i nienośne w budownictwie – takie podejście można spotkać praktycznie na każdej budowie czy w każdej dokumentacji projektowej. Mówimy o glebach zawierających dużą ilość substancji pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, np. torfy, namuły czy gytie. Ich największą wadą jest duża podatność na osiadanie i zmiany objętości w wyniku procesów biologicznych. W praktyce oznacza to, że jak zostaną poddane obciążeniu, np. przez fundamenty budynku, mogą się mocno odkształcać, co grozi powstawaniem nierówności, pęknięć, a nawet w skrajnych przypadkach - uszkodzeniem konstrukcji. Moim zdaniem, nie ma sensu ryzykować i zostawiać takich gruntów pod fundamentami, bo późniejsze naprawy bywają bardzo kosztowne. Z moich obserwacji wynika, że zgodnie z normą PN-B-02479 oraz Eurokodem 7, zawsze zaleca się usuwanie gruntów organicznych z wykopów budowlanych, jeśli tylko jest taka możliwość. Dobra praktyka mówi też, żeby taki grunt zastąpić gruntem mineralnym o lepszych właściwościach nośnych, na przykład piaskiem zagęszczonym lub żwirem. Warto pamiętać, że nawet jeśli grunt organiczny wygląda na "twardy", to w dłuższej perspektywie jego parametry mogą gwałtownie się pogorszyć. To dlatego geotechnicy zawsze podkreślają: najpierw rozpoznać podłoże, potem usunąć wszystko co organiczne i dopiero wtedy budować.